اگه کسی نظر من و بخواد باید بگم اعتیاد هم چیز بدیه ها...! نه به جون خواهر جان تپل نمی خوام نصیحت کنم و از این حرفای مثلا مسالمت آمیز بزنم. نه به جون خودم. فقط می خواستم بگم حالا که منم دچار این عارضه شدم واقعا می فهمم یه درد بی درمونه و هیچ راهی نداره. آره...! مامان جان، بابای بد اخاقم، من معتاد شدم. بد بخت شدم. بیاین من و از تو این جوبا جمع کنین. دیگه رگم پیدا نمی شه انقدر به خودم تزریق کردم. من بدبخت شدم. من و نجات بدین. دیگه چشام باز نمی شه! چشمام شده 2 تا کاسه خون. به خدا همش با یه سیگار شروع می شه. رفیق بد...! با یه تعارف شرو می شه. به خدا همش همینه. نکنین این کارا رو. من به عنوان یه آدم تجربه دار، دارم بهتون می گم. نکنین...!

نه..! اشتباه نکنین. من به هیچ مواد مخدری معتاد نیستم. من فقط به supernatural معتاد شدم. بدبختش شدم. دیوانش شدم. اولا روزی یه قسمت می دیدم. بعد شد روزی 2-3 قسمت. بعد شد روزی 5 قسمت. حالا دیگه روزی 8 قسمت می بینم. دیگه دارم می میرم. از صبح ساعت 8 که بیدار می شم، نه هیچ جا میرم، نه هیچی می خورم، فقط شرو می کنم به دیدن این سریال تا دقیقا ساعت 5 که بابام بیاد خونه. از اون به بعد هم بهش فکر می کنم. بهJensen Ackles ، به Dean Winchester، واااااااای خدای من. دیگه حرف زدنمم مثل اونا شده. به خدا دیگه چشمام از قرمزی و سوزش داره می ترکه اما نمی دونم چرا. تا بابام یه دقیقه یا فق نیم ساعت پاشو از خونه میذاره بیرونمن یه قسمتشو نگاه می کنم. دیگه دست خودم نیست. خوشم میاد مامانمم برعکس همیشه یه کلمه نمی گه چرا؟ اصلا کار به کارم نداره. نمی گه داری چی کار میکنی؟

عدا هامم مثل Dean شده. حرف زدنم، نگاه کردنم، خندیدنم، دعوا کردنم، همه چیز. هویتمو از دست دادم. ژوکر تو رو خدا، جون Jensen شاکی نشو. بذار حرفامو بزنم. آخه این چه دردیه که من تو 2 هفته (تازه به جز پنج شنبه،جمعه ها) یه سیزن کامل که می شه 22 قسمت و دیدم. تازه بعضیاشم 3 بار دیدم. این دیگه اند بی خیالیه. یکی به جز ژوکر(آخه ژوکر اگه بفهمه این چیزارو دعوام می کنه کلی...!) من و نجات بده. من دیگه چشم ندارم. دارم تموم می شم. کمک...

با همه ی این احوالات بازم بهتون توصیه میکنم ببینین این فیلم رو. من بیجنبم معتاد شدم، شما هیچیتون نمی شه. برین ببینین تا وقتتون و الکی از دست ندادین.