عشق فرغونی چنده...؟!؟!

شمارش معکوس...

funbaby — Tue, 05 Jan 2010 07:10:23 GMT

این روزا همش درگیر مهمونامونم. مهمونای عزیزی که ۸ ماهه دارم انتظارشونو می کشم.

توی این روزای قشنگ مهمون کوچولو با مامانش اومده خونمون تا روزی که بخواد چشمشو تو مردمک چشم مامانش باز کنه. اولین روز زندگیش.

دکترا گفتن احتمالا تا آخر دی نی نی جان تپل به دنیا میاد. الهی بمیرم واسه خواهر جان تپلم. خیلی این روزا داره اذیت می شه. دلم می سوزه براش. دیگه صبرش تموم شده. ما هم همینطور. طفلکی شبا همش تا صبح راه میره. آخه نی نیش خیلی شیطونه. شبا همش بیداره هی وول می خوره. خواهر بیچاره ی منم درد داره و نمی تونه بخوابه.

الهی قربونش بشم. دیروز کلی وول خورد. مثل ماهی می مونه. هی می ره این ور اون ور. راستی اسمشم تصویب شد. حدس بزنین...! یه اسم خوشگل می خوان براش بذارن. اگه گفتین....؟!؟!؟!؟! نمی دونین که...

می خوان اسمشو بذارن هلیا. باورتون می شه؟ هم اسم خالشه بچشمون... هه...

خلاصه که این روز ها اندر کف انتظاریم...

راستی یادم رفت بگم که ما همیشه میر حسین و کنار یا حسین می خواستیم. نه مقابلش....

تسلیت...

funbaby — Mon, 28 Dec 2009 14:59:32 GMT

سلام بعد این همه دوری. اول از همه ببخشید واسه این همه تاخیرم. هم بلاگفا باز نمی شد، هم این که تو این روزا واقعا حال و حوصله ی آپ کردن و پست گذاشتن نداشتم.

دلم واقعا گرفته. این روزا آدم صداش در نمیاد. چی بگم آخه؟! ترجیح می دم اگه قراره صدام دربیاد واسه امام حسین و خانوادش باشه...

۲ تا تسلیت...

۱- به خاطر این ایام و سوگواری امام دینمون...

۲- بازیچه شدن همه ی جوونای این مملکت واسه آمریکا...

چیزی بیشتر از این نمی گم، فقط می گم آمریکا این ملت و به بازی گرفته و مردم و انداخته به جون هم و اون کنار نشسته و داره به ریش هممون می خنده. واقعا متاسفم...

خدایا نجاتمون بده...!

چه می کنه این ایده آل...

funbaby — Thu, 17 Dec 2009 16:47:18 GMT

دقت کردین چند وقته دیگه حرف از ویلن نمی زنم؟دیدن دیگه کم کم داره از سرم میافته؟دیدن آخر نتونستم به آرزوی بچگیم برسم؟ دیدین؟

دیشب که داشتم از مهمونی بر میگشم با دیدن گدای توی چهارراه که داشت تو اون سرما با دستای یخ زدش ویلن می زد، داغ دلم تازه شد. با یه بغض بدجور به بابام گفتم می بینی؟ یه گدای بدبخت تونسته واسه خودش یه ویلن جور کنه و از هنرش استفاده کنه و نون در بیاره، لااقل می تونه یه قطعه رو سر چهار راه ۳۰۰۰۰... بار بزنه، ولی من چی...!؟!؟ من کجام؟!

بعدم بابام گفت یعنی انقدربدبخت شدی که داری حسرت زندگیه یه گدا رو می خوری؟

خیلی بهم بر خورد.آخه اصلا نفهمید منظور من چیه. بی خیالش ولی من آخر یه روزم از زندگیم مونده باشه باید به این آرزوم برسم.

راستی مجله ایده آل این ماه رو تا دیر نشده بگیرین. گزارش و مصاحبه و عکسای گروه آریان + بنیامینه...

خدایی خیلی عالیه. تازه یه عالمه هم با سیامک خواهانی، جیگر من مصاحبه کرده و عکس خونهو ماشین و اتاق و زندگی و همه چیزشم گذاشتم...خلاصه خیلی دیدنیه، از دستش ندیدن تا دیر نشده...

این هم عکس هایی از آخرین کنسرت گروه آریان در اوایل آذر و مصادف با جشن تولد ۱۰ سالگی گروه...

وجودش تو این لحظه های سخت...

funbaby — Fri, 11 Dec 2009 09:03:18 GMT

این روزا روحیه ی خیلی خوبی نداشتم. از یه طرف خوشحالم که نذاشتم مسیر زندگیم به بی راهه کشیده شه، از طرفی هم موندم با خاراتم چی کار کنم. خاطراتی که یه لحظه هم از ذهنم بیرون نمی ره. خاطرات روزای خوشی که با مهربون خان داشتم. خاطرات روزایی که احساس تنهایی نمی کردم و همیشه یکی پشتم بود که بهش تکیه کنم. اما امروز (امروز مجاز از این روزهاست) دیگه نیست. تکلیفمو روشن کردم. همه چی تموم شد. از اولشم می دونستم ما به درد هم نمی خوریم. واسه همین به خودم اجازه ندادم بهش علاقه مند شم. الانم اگه یه کم دپرسم واسه اینه که مجبورم عادت هام و ترک کنم. نتونستم با این شکاک بودن و غیرتی بازیاش کنار بیام. منم که آروم نمی گیرم... همیشه حتما باید خوش بگذرونم که اونم باهاش کنار نمیاد. خلاصه با هم به این نتیجه رسیدیم که شاید بهتر باشه راه زندیگیمونو از هم جدا کنیم. خیلی منطقی...!

بگذریم... جدیدا شدم دختر خوبه ی بابا. آخه مامان هی واسه نی نی لباس و وسایل می خره و همش همه ی فکرش با اوناست. بابا هم که خیلی ذوق نوه دار شدن داره اما بازم به من توجه می کنه. یعنی جدیدا این جوری شده. دیروز وقتی از سر کار اومد خونه، گفت بیا بشین پیشم، یه بوسم کن، حالا حدس بزن چی واست خریدم.

وقتی دستش رو تو جیب سویییشرتش مشت کرده بود، حدس زدم یه چیز کوچولوئه. یه فِلَش بود. ارزش مادی خاصی نداشت، اما واسم کلی ارزش معنوی داشت. 2 هفته پیشم واسم یه کلاسر خریده بود و وقتی من خواب بودم اومد بالا سرم و کلی نازم و کشید و از خواب بیدارم کرد و بهم داد. کلی خوش حالم کرده. حالا دیکه احساس می کنم هنوزم یه مرد هست که پشتمه و می تونم بهش تکیه کنم.

حتی اگه مهربون خان یا هیچ مرد دیگه ای تو زندگیم نباشه می تونم تو سخت ترین شرایط و لحظات به بابای خوبم تکیه کنم. شاید تا آخر عمر فقط به خودش...

احساس خوبی دارم. خوبه که حس تنهایی نداشته باشی...!

سیسمونی بَرون...

funbaby — Fri, 04 Dec 2009 07:07:18 GMT

سلام مداد زردم بازم نقاشی کردم

آهای مداد آبی بیداری یا که خوابی

آسمونو آبی کن روزشو مهتابی کن

می خوام چمن بکارم مدادشو ندارم

چمن که آبی رنگ نیست زرد که باشه قشنگ نیست

مداد آبی و زرد باید با هم کمک شن

رنگ شما هر 2 تا می شه یه سبز زیبا

رنگ رو هم بذارین اینجا چمن بکارین....

این شعر نینیگانرو تقدیم می کنم به همه ی نی نی هایی که مثل نی نی جان تپل ما تو راهن و منتظرن که بیان تو این دنیا و چشمشون و تو سیاهی چشم مامانشون باز کنن و به بوی مامانشون عادت کنن.

الهی من قربون نی نی خودمون بشم. امروز رفتیم خونشون و واسه وسایل و لباسای نازش یه جشن خوشگل گرفتیم. چی می گن به این جشنه...!؟!؟!؟ آهان، سیمونی برون. هه هه... یادم رفته بود اسمشو. خیلی جالبه، هنوز به هیچ نتیجه ای واسه اسمش نرسیدیم. نمی دونم، می گن تا خود بچرو نبینن نمی تونن واسش اسم بذارن. می گن باید بهش بیاد اسمش... نمی دونم. ایشالا که می شه...

تازه کلی هم از خودشو مامانش عکس گرفتیم تا وقتی که به دنیا میاد بهش نشون بدیم و بگیم تو شیکم مامانت این شکلی بودیا... تازه از تنها خالشم (که بنده باشم) کلی عکس گرفتن.

تو جشن، زنداییه چیز آقا (بابای نی نی جان تپل و همسر خواهر جان تپل) گیر داده بود به من و هی می پرسید، شما چند سالته و درست و تموم کردی یا نه... یکی هم نبود بگه بابا به تو چه؟ ولمون کنین بابا. به قول مامانم یه دخترمون و دادیم به خانواده ی چیز شما بدبخت شد، بسمونه... چشم مهربون خان و دور دیده بودن!

خلاصه که بله. در همین جا یک تشکر ویژه دارم از دختر عموی گرامی، نگار جان که با نیومدنش حسابی من و تنها گذاشت و باعث شدکلی بار و تنهایی به دوش بکشم. اشکال نداره، جبران می کنم نگار جان. تو پرفسور نمی شدی با اون 4 ساعت کلاست. اتفاقی نمی افتاد اگه نمی رفتی کلاس. مهم نیست. هر چی بود تموم شد.

راستی عکسای سیسمونی رو هم در اسرع وقت می ذارم ببینین...

چه روزاییه...

funbaby — Sun, 29 Nov 2009 11:31:18 GMT

تو زندگیم هیچ کدوم از دوستام و به اندازه ی دوستای دوران هنرستان دوست نداشتم... همیشه دلم می خواسته با هم تو یه دانشگاه ادامه تحصیل بدیم، اما چه کنم که دست روزگار مارو از هم جدا کرد و هر کدوممونو پرت کرد یه گوشه از این سرزمین... ولی ما که از رو نمی ریم. امروز با هم قرار صبحونه گذاشتیم. جاتون خالی همه بودن. رفتیم پارک چیتگر، نمی دونین چه خوشی گذشت... اول قرار بود ناهار بریم، بعد دیدیم حال صبحونه ی 6 صبح بیشتره، اونم تو اون تاریکی و سرما...

با هوای سرد، آتیش، آهنگای قدیمی، فلاکس چای، نون بربری، دوستای خوب و یه مشت خاطره دور هم جمع بودیم. در کل جاتون خالی...

یادمه اون موقع ها همه بهم می گفتن بهترین روزای زندگیه آدم همین روزاس... من نمی فهمیدم. حالا می فهمم چه لحظه هایی و از دست دادیم...

راستی دو روز پیش هم سیسمونیه نی نی جان تپل و بردیم خونشون و چیدیم. الهی خالش قربونش بشه. نمی دونین چقدر خوشگل بودن وسایلاش که... وقتی داشتم لباساشو می ذاشتم تو کمدش دلم ضعف می رفت... یه لباسای کوچولویی داره...

خلاصه که خوش حالیم به خاطر این اتفاقا...

انتظار و دیگر هیچ...

funbaby — Thu, 19 Nov 2009 12:11:39 GMT

حرفی نیست جر انتظار...

برای ورود نی نی جان تپل...

دیگه صبرم تموم شده...

خیلی می خوامت خاله....

پایان روزای خوشگذرونی....

funbaby — Wed, 11 Nov 2009 12:19:53 GMT

چند روز پیش با دوستام بیرون بودم. داشت بارون میومد... از تمام سرو کلم آب می چکید. خیس بودم... پاهام یخ زده بود. تو کفشام دریاچه ای راه افتاده بود... یهو یکی از دوستای خیلی شیطونم که همیشه حظورش تو جمع باعث شادیه اومد و یه پیشنهاد خیلی جالب داد. چاله های پر آب و پیدا می کردیم و می پریدیم توش که بارونای رو زمین بپره بالا... تا کمر خیس بودیم. از تارای موهام آب می چکید. انگار با لباس رفته بودیم تو استخر... حالا تو اون گیر و دار مهربون خان زنگ زده می گه کجایی. منم که خیس (!) گوشیو گرفتم دم گوشم سوخت........ هه هه...! نمی دونین چه خوشی می گذره که...

این روزا بهترین روزای زندگیمه... همه بهم می گفتن قدر این روزا رو بدون. می ترسم وقتی برسه که دیگه کار از کار گذشته.

راستشو بخواین وقتی فکر می کنم که با وجود مهربون خان تو زندگیم مجبورم دست از این دوست بازیا و خوش گذرونیا بردارم دست و دلم شل می شه و دلم می خواد که به مهربون خان بگم بیا تمومش کنیم... ولی خوب از طرفیم می بینم این کارا که آخر و عاقبت نداره... همش خوشیای زود گذره... تازه اگه بخوام به مهربون خان بگم تموم فکر کنم باعث افسوردگی و بدبختیه یه آدم شم...

بدبختیه من اینه که اگرم خودم نخوام باهاش رابطه داشته باشم، اونه که راضی نمی شه. چون خیلی خیلی خیلی دوسم داره... متاسفانه. بابا جان شاید من به این نتیجه برسم که اصلا ما به درد ازدواج و آینده ی همدیگه نمی خوریم. شاید خانواده هامون با هم جور نباشن... آخه من اون موقع می تونم چی کار کنم. اون موقع که دیگه کار از کار گذشته... باید بهش بفهمونم که دیگه بسه... نمی شه... نمی فهمه. تا صداشو می شنوم می ترسم که بهش بگم. دل و جرأت ندارم.

نقطه ی دور...

funbaby — Thu, 05 Nov 2009 11:39:45 GMT

من در این نقطه ی دور

در بلاتکلیفی

در کش و قوس خیالی جانگاه

به افق چشم بدوزم تا کی

بی سبب منتظر معجزه ام

بی ثمر دیده براین راه کبود

می روم در پی تو

سالها آمد و رفت

بارها من دیدم

کوچ مرغان غزل خوان چمن

کوچ برف از دل کوهسار بلند

کوچ هر فصلی را

لیک یاد تو ز دل کوچ نکرد...

funbaby — Sat, 31 Oct 2009 12:33:25 GMT

باعرض پوزش وکلی معذرت و اینا دوباره اومدم و می خوام کلی خبرای خوب خوب بدم. در کل معذرت واسه این چند روز تاخیر. این روزا که بازار و عید و شادی و عروسی داغ بود، ما هم یه عروسی دارشتیم. عروسی یه فامیل دور. خیلی دلم می خواست برم یه عروسی که خدا انداخت جلو پام. یه پسری که 36 سال تصمیم نداشت ازدواج کنه با دیدن یه دختر 26 ساله دلش لرزیده وخواست ازدواج کنه. تازه بعد این که این همه دختر از زیر دستش رد شده و هیچ کدومشون واسش هیچ جذابیتی نداشته. من نمی دونم چی تو این عروس خانوم دیده که تصمیم به ازدواج گرفته. در هر صورت هر چی دیده که به نفع ما شده. ما فقط یه شام و یه عروسی افتادیم. البته یه بدیم داشت... عروسی تو زنجان بود... 3 ساعت راهه تا اونجا... عروسیم ساعت 3و نیم شروع می شد. وقت نداشتیم بریم آرایشگاه، خلاصه حسابی افتادیم تو دردسر... ولی خیلی خوش گذشت. بهترین عروسی ای بود که تو عمرم رفته بودم. عروسی خواهر جان تپل انقدر به من خوش نگذشت که تو این عروسیه حال کردم. ما فامیل داماد بودیم ولی عروس خانوم انقدر مهربون و خون گرم بود که کلی مارو تحویل گرفت. انگار 10 سال بود مارو میشناخت...! خلاصه خیلی خوش گذشت.

دلم می خواست خواهر جان تپلم میومد ولی حیف که نمی شه. حالش زیاد خوب نیست... جاش خالی بود.

خدایا تو روزای شادی و غم هیچ کس و تنها نذار... همیشه بذار یه نفر واسه آدم بمونه که آدم از تنهایی دیوانه نشه. خدایا هیچ آدمی و تنها نذار. خدایا بذار تنهایی فقط واسه خودت باشه...

راستی عیدتونم مبارک. این 8/8/88 رو به فال نیک بگیرین و از امام رضا بخواین تکلیف همه ی جوونارو معلوم کنه. مخصوصا من و مهربون خان رو...